Lorenzo Casini'nin yeni kitabı "Cosa resta del calcio" yayımlandı

Yatırım fonlarının, dijital yayın platformlarının, sıkışık maç takvimlerinin ve küresel birer tüketiciye dönüşen taraftarların hâkim olduğu günümüz futbolunda geriye ne kalıyor? Asıl önemlisi, 34 milyon taraftara ve 4 milyondan fazla lisanslı oyuncuya ev sahipliği yapan, müzesinde dört Dünya Kupası barındıran, uzun süre "dünyanın en güzel ligi" unvanını taşıyan ancak üst üste üç kez Dünya Kupası'na katılamayan İtalya'da futbolun durumu ne merhalede bulunuyor? Bu sorular, Il Mulino etiketiyle raflardaki yerini alan "Cosa resta del calcio" adlı yeni kitabında Lorenzo Casini tarafından mercek altına alınıyor. Eser, İtalyan futbolunun derin sonuç krizleriyle boğuştuğu ve Giovanni Malagò'nun yeni federasyon başkanı olarak seçildiği kritik bir dönemde yayımlandı.

Kitabın yazarı Casini, bu analizi oldukça avantajlı bir konumdan gerçekleştiriyor; zira Mart 2022 ile Aralık 2024 tarihleri arasında Lega Serie A başkanlığı görevini yürüttü. Halihazırda Scuola Imt Alti Studi Lucca'da rektör ve idare hukuku profesörü olarak görev yapan Casini, aynı zamanda Kamu İdaresi Araştırma Enstitüsü (Irpa) başkanlığını yürütüyor. Sahadaki tecrübesi ile akademik geçmişini birleştiren bu ikili rol, kitaba da doğrudan yansıyor. Eser, veriler, kıyaslamalar ve kulis arkası bilgiler eşliğinde futbolun yaşadığı bunalımın kökenlerini incelerken bir yandan da somut çıkış yolları sunuyor.

Lorenzo Casini'nin kitabında futbolun yeniden ayağa kalkması için işaret ettiği temel unsurlar altyapı, finansal kaynaklar ve kültür olarak öne çıkıyor. Kitabın ilk bölümünde, Serie A'nın maç günü gelirlerinde Premier League'in yarısından bile az kazandığı gerçeğinden hareketle stadyumların kronikleşmiş sorununa dikkat çekiliyor. İlerleyen bölümlerde ise Serie A ile Serie B arasında gidip gelen takımların yararlandığı küme düşme yardımı mekanizmasındaki aksaklıklar, kurumlar arasındaki yetki çatışmaları, hakem camiasında yaşanan skandallar, genç yetenek havuzlarına yeterli yatırımın yapılmaması (ikinci takım projelerine gösterilen direnç dahil) ve spor alanında bir ius soli uygulaması ihtiyacı gibi yasal çıkmazlar ele alınıyor.

Casini, İtalyan milli takımının dünya kupalarındaki yokluğunun sebeplerini irdeledikten sonra Almanya, Fransa ve sporda başarılı diğer ülkelerin modellerini örnek gösteriyor. Yazar, okuyuculara teknik kapasiteye, oyuna ve özgürlüğe geri dönülmesi tavsiyesinde bulunuyor. Ona göre çözüm, futbol yöneticilerinin kararlarında belirleyici olan endüstriyel bakış açısı ile tabandaki taraftarların içinde hâlâ yaşayan saf tutkuyu doğru oranlarda harmanlamaktan geçiyor. Küresel ile yerel, ticari kazanç ile coğrafi aidiyet unsurlarının tamamı bir arada yürütülmelidir.