Cantabrian kahverengi ayılarının bazıları boylarını abartarak işaret bırakıyor
Cantabrian Dağları'nda izlenen 164 erkek ayının yedisi, rakiplerini yanıltmak için işaretlerini ağaca tırmanarak normal boylarından daha yükseğe bıraktı.
İnsanlar dışında memelilerin de kendi türlerini kandırabildiği Cantabrian Dağları'ndaki kahverengi ayılara yönelik bir çalışmayla ortaya kondu. CSIC, FAPAS, çeşitli İspanyol ve Avrupa üniversiteleri ile Asturias Prensliği uzmanlarının ortak çalışması Journal of Mammalogy dergisinde yayımlandı.
Araştırmaya göre León, Asturias ve Cantabria zirvelerinde yaşayan ayıların küçük bir bölümü, gerçek boylarından daha büyük görünmek için kimyasal ve görsel işaretlerini yüksek yerlere koyuyor. 164 erkek ayının izlendiği çalışmada yedi erkek (yüzde 4,3) ağaca tırmanarak ya da platform kullanarak izlerini normalden yüksek bıraktı. Bu yedinin yüzde 57,1'i yetişkin, yüzde 42,9'u ise genç ayıydı.
Ekip 2021-2024 arasında Cantabrian Dağları'ndaki 14 işaretleme alanında toplam 117.552 saat görüntü kaydı yaptı. Normalde ayılar arka ayakları üzerinde dikildiğinde ulaştıkları en yüksek noktaya, yaklaşık iki metreye işaret bırakır. Ancak araştırmacılar üç metre yükseklikte bir iz tespit etti. İzlerin altında kırık bir dalın bulunması, ayının tırmanarak bu yüksekliğe ulaştığını gösterdi.
National Museum of Natural Sciences'tan Vincenzo Penteriani, baskın olmayan ya da genç erkeklerin bu yöntemle daha büyük rakipleri caydırabileceğini, doğrudan çatışmayı önleyebileceğini ve üreme şansını artırabileceğini belirtti. Penteriani, ayıların bu davranışının diğer memelilerde görülen kandırma örneklerini hatırlattığını ancak ayı türünde ilk kez belgelendiğini söyledi.
Yine de araştırmacılar, bu taktiklerin nadir olduğunu ve yalnızca belirli alanlarda görüldüğünü vurgulayarak Ursus arctos türünü genel olarak sahtekâr olarak nitelendirmekten kaçındı. Penteriani, ayıların bu davranış kapasitesinin daha fazla gözlem ve deneysel çalışma gerektirdiğini belirtti.
İspanya'daki iki kahverengi ayı popülasyonu olan Cantabrian ve Pirene popülasyonları, 1970'li ve 1980'li yıllarda yok olma tehlikesi atlattıktan sonra bugün 400'den fazla bireye ulaştı. Ayılar hâlâ tehlike altında olsa da koruma çalışmaları sayesinde kritik tehlike altındaki statüden çıkarıldı.
