Dünyada sadece 6 bitki kalmıştı, yeniden çoğalmaya başladı
Bilim insanları Galápagos'ta nesli tükenme tehlikesi altındaki bitkileri yeniden doğaya kazandırdı. 94 genç bitki toprakla buluşturuldu.
Galápagos'taki Isabela Adası'nda, bilim insanları nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalan bir bitki türünü kurtarmak için yoğun çaba sarf etti. Kalan bitkilerden tohum toplayarak, fidanlıklarda yeni bitkiler yetiştirildi ve bu bitkiler, zorlu volkanik arazilere başarıyla dikildi.
Toplamda 94 bitki yeniden doğaya kazandırıldı. Bu bitkinin hikayesi, 1962'de Caleta Tagus bölgesinde toplanan tek bir kurutulmuş örneğe kadar uzanıyor. Uzun yıllar boyunca bu örnek, bitkinin bölgedeki varlığını kanıtlayan en önemli belge oldu.
1998 yılında araştırmacılar, Isabela Adası'nın kuzeyindeki volkanik alanlarda bu bitkiyi yeniden aramaya başladılar. Ancak yapılan çalışmalar, durumun oldukça kritik olduğunu ortaya koydu. Getirilen keçiler ve diğer otçullar, bitki örtüsüne ciddi zararlar vermişti.
2007 yılı itibarıyla, genç lav akıntılarının arasındaki dar çatlaklarda hayatta kalan yalnızca 6 bitki kalmıştı. Ekipler, tek bir kuraklık ya da doğal olayın kalan bitkileri de yok edebileceğinden endişe etti ve türü kurtarmak için kapsamlı bir proje başlattı.
Toplanan tohumlar kontrollü koşullarda çimlendirildi. Genç bitkilerin, doğaya bırakılmadan önce güçlü kök sistemleri geliştirmeleri sağlandı. Galápagos Verde 2050 programı çerçevesinde, 2017 ile 2024 yılları arasında fidanlıklarda yetiştirilen 94 genç bitki, Isabela Adası'nın kuzeyindeki Playa Tortuga Negra ve Caleta Tagus bölgelerine dikildi.
Kurak volkanik arazide hayatta kalmalarını sağlamak amacıyla su kaybını azaltan farklı yöntemler de uygulandı. Yapılan çalışmalar sonuç verdi ve doğadaki yetişkin bitki sayısı 6'dan 28'e yükseldi. Bu bitkilerin 20'si Playa Tortuga Negra'da, 8'i ise Caleta Tagus'ta bulunuyor.
2021 yılında ise önemli bir gelişme yaşandı. Yeniden doğaya bırakılan bitkilerin çevresinde, kendiliğinden filizlenen dört yeni fide tespit edildi. Bu durum, bitkilerin insan müdahalesi olmaksızın tohum üretip doğada yeni nesiller oluşturabildiğini gösterdi.
Ancak bu dört fide, sonraki kuraklık döneminde hayatta kalamadı. Bilim insanları, türün en büyük sorunlarının başında su kıtlığının geldiğini vurguladı. Buna rağmen, doğal üremenin başlaması, türün uzun vadede kendi kendine yetebilen bir popülasyon oluşturabileceğine dair umut verici bir işaret olarak değerlendiriliyor.