Japonya'nın simgesi Fuji Dağı'nın zirvesi Şinto tapınağına ait

Japonya’nın ulusal simgelerinden biri olan Fuji Dağı’nın zirve noktasının devlet mülkiyetinde olmadığı biliniyor. Bu durum 17. yüzyıla dayanan tarihi bir bağışa ve onlarca yıl süren hukuk mücadelesine dayanıyor. Dağın 3.360 metrelik irtifasından itibaren başlayan tepe bölgesi, tarihi bir Şinto tapınağının özel mülkü konumunda bulunuyor.

Fuji Dağı’nın zirve arazisi, 1606 yılında dönemin Şogunu Tokugawa Ieyasu tarafından Fujisan Hongū Sengen Taisha adlı Şinto tapınağına bağışlandı. 1868 yılındaki Meiji Restorasyonu döneminde Japon hükümeti ülke genelindeki tüm tapınak arazilerini kamulaştırdı. Hükümet bu yolla arazileri devlet mülkiyetine geçirdi. Bu karar doğrultusunda Fuji Dağı'nın zirvesi de kamu mülkü haline getirildi.

Kamulaştırma kararına karşı çıkan tapınak yönetimi hukuki süreç başlattı. Yönetim arazinin iadesi talebini mahkemeye taşıdı. 1974 yılında Japonya Yüksek Mahkemesi kararını açıkladı. Mahkeme zirve alanının tapınağa ait olduğuna hükmederek mülkiyet hakkını onadı. Yargı kararının ardından bürokratik işlemler başladı. İşlemlerin tamamlanmasıyla birlikte resmi tapu devri 2004 yılında gerçekleştirildi.

Mülkiyeti özel bir dini kuruma ait olmasına rağmen dağın tepe noktası kamusal alan statüsünü koruyor. Arazinin kullanımına ve mevcut yapılara ilişkin çeşitli hususlar öne çıkıyor. Alanın özel mülk olması dağcıların zirveye tırmanmasına engel teşkil etmiyor.

Dağcılar alandan yararlanmaya devam ediyor. Zirvede yer alan meteoroloji istasyonu gibi kamuya ait yapılar bulunuyor. Bu yapılar ile ticari alanlar için devlet ve ilgili kurumlar tapınak yönetimine ödemeler yapıyor.

Taraflar arasında sembolik kullanım bedelleri ödeniyor. Tapınak arazisi sınırları içinde yaz aylarında hizmet veren bir kamu tesisi yer alıyor. Bu tesis Japonya'nın en yüksek noktadaki postanesi olma özelliğini taşıyor.