Lübnan bankacılık krizi 2019'da derinleşti

Lübnan'ın bankacılık sisteminin çöküşü 2019'da vatandaşların bankaları basmasıyla kamuoyuna yansıdı. Krizin kökleri 1990'lara dayanıyor. 1993'te Riad Salameh Lübnan Merkez Bankası Başkanı oldu.

Ülke Lübnan lirasını dolara sabitledi. Bankalar yüksek faizle mevduat topladı ve paraları devlete aktardı. 2016'da uygulanan finansal mühendislik işlemleriyle merkez bankası rezervleri 41 milyar dolara çıktı. Bu adım yapısal sorunları çözmedi, sadece erteledi. 2019'da döviz girişleri azaldı. Ekim ayında başlayan protestoların ardından bankalar geçici kapandı.

Açıldıklarında para çekme ve transfer kısıtlamaları getirildi. 7 Mart 2020'de hükümet 1,2 milyar dolarlık Eurobond ödemesini durdurdu. Bu, tarihin ilk devlet borcu temerrüdü oldu.

2022'de mevduat sahipleri banka şubelerini basmaya başladı. Bir hafta içinde en az yedi kişi parasını çekmek için şubeleri bastı. Eylül 2022'de Sally Hafız bir bankayı basarak kız kardeşinin tedavi masrafları için parasını istedi. Dünya Bankası Lübnan krizini 1850'den bu yana dünyanın en ağır krizlerinden biri olarak tanımladı. Riad Salameh Temmuz 2023'te merkez bankası başkanlığından ayrıldı. Zimmete para geçirme, sahtecilik ve haksız zenginleşme suçlamalarıyla karşı karşıya kaldı. Krizin temelinde hükümetlerin, merkez bankasının, ticari bankaların ve siyasi aktörlerin yer aldığı uzun süreli finansal model bulunuyor. Yeni para akışı kesilince sistem çöktü ve yük mevduat sahiplerine kaldı.