Avrupalılar Osmanlı'daki oturuşu Türk oturuşu diye adlandırdı

18. ve 19. yüzyılda Osmanlı topraklarına gelen Avrupalı seyyahlar ve ressamlar günlük yaşamı kayıt altına aldı. Halılar, minderler ve divanlar üzerinde bacaklarını çaprazlayarak oturan insanları sıkça gördüler. Bu sahne o kadar yaygındı ki birçok Avrupa dilinde oturuşu tanımlamak için 'Türk gibi oturmak' ifadeleri oluştu.

İngilizce konuşanlar bugün 'sit Turkish style' derken bu kökeni yansıtır. Oturuşun kökeni Osmanlı'dan çok daha eskiye uzanır. Göçebe Türk topluluklarında yerde keçe ve halı üzerinde oturmak günlük yaşamın parçasıydı.

Kurultaylarda ve sofralarda bağdaş kurarak oturmak yaygındı. Sırtın dik tutulması saygıyı ve vakarı simgeliyordu. Bacakların bu konumu gerektiğinde hızlı kalkmayı sağlıyordu.

Bu pratik ayrıntılar göçebe ve savaşa hazır yaşam tarzına uygundu. Bugün Türk dünyasının farklı bölgelerinde bu oturuş biçimini görmek mümkündür. Bağdaş kurmak rahatlık dışında bir arada olmayı ve eşitliği de temsil ediyordu. Osmanlı minyatürlerinde ve saray tasvirlerinde bu duruş sık yer alır. Sadelik içinde vakar taşır. Bugün spor salonlarında yoga pozu olarak öğrenilen oturuşlardan çok önce sofralarda ve evlerde bu duruş zaten vardı.