Avustralya'da kritik tür yarasa nüfusu yüzde 16 azaldı

Kritik derecede tehlike altında bulunan küçük yarasaların sayısındaki ani düşüş uzmanları endişelendiriyor. Naracoorte'deki yarasa mağarasında bu yaz, olağan döneme göre yaklaşık 5 bin daha az güney kanat kıvrık yarasa tespit edildi. Bu minik, kızıl tonlarındaki mikro yarasalar mağaralarda tünemiş halde yaşıyor ve güneybatı Victoria ile güneydoğu Güney Avustralya genelinde uzun mesafeler katederek böcek avlıyor.

Yaz boyunca, bu türün üç üreme alanından biri olan Güney Avustralya'daki Naracoorte mağarası, yarasaların doğum yapmak ve yavrularını büyütmek için geri dönmesiyle en kalabalık nüfusa ev sahipliği yapıyor. Son beş yılda Naracoorte'deki en yüksek nüfus ortalama 28 bin 600 yetişkin olarak kaydedilirken, geçen yaz bu rakam yaklaşık yüzde 14 ila 16 oranında geriledi.

Zoos Victoria'da tür kurtarma ekibini koordine eden yarasa ekoloğu Nicola Bail, yetişkinlerin hatırı sayılır bir kısmını kaybettiklerini belirterek, bu düşüşün sebebinden tam olarak emin olamadıklarını vurguladı. Bail, özellikle güney kanat kıvrık yarasa popülasyonunun yaşam alanında pek çok tehlikenin aktif olduğu göz önüne alındığında, durumun son derece kaygı verici olduğunu ifade etti.

Dünya Mirası listesindeki alanda nüfus sayımları, 200 bin kadar yarasanın kaydedildiği 1960'lı yıllara kadar uzanıyor. O günden bu yana yaşanan ciddi düşüşler, güney kanat kıvrık yarasalarını Avustralya'nın kritik tehlike altındaki sekiz memelisinden biri haline getirdi. Bail, yarasaların hâlâ hayata tutunduğunu ve gerçek birer savaşçı olduğunu dile getirdi.

Ancak erkek hayatta kalma oranlarının son on yılın en düşük seviyelerine gerilediği bu son düşüş, uzun vadeli sonuçlar doğuracak. Bail, güney kanat kıvrık yarasalarının yetişkinlerin hayatta kalmasına büyük ölçüde bağımlı olduğunu kaydetti. 22 yıla kadar yaşayabildiği bilinen yarasaların, dişilerinin yılda yalnızca tek bir yavru dünyaya getirdiği belirtiliyor.

Melbourne Üniversitesi'nden Doçent Jasmin Hufschmid, bu yarasaların tarım zararlılarını ve hastalık yayan böcekleri kontrol etmede paha biçilmez bir rol oynayan harika küçük canlılar olduğunu söyledi. Naracoorte'deki sayımlara katılmayan ancak yarasa sağlığı üzerine araştırma yapan Hufschmid, bu hayvanların geceleri dışarıda oldukları ve çok küçük oldukları için insanlar tarafından pek fark edilmediğini, ancak son derece önemli olduklarını vurguladı.

Nüfustaki düşüşe dair olası açıklamalar arasında yaşam alanlarının yok edilmesi, kuraklık, yarasaların beslendiği uçan böceklerin azalması veya birçoğu özel arazilerde yer alan üreme dışı mağaralardaki insan faaliyetleri gösteriliyor.

Güney Avustralya çevre departmanından bir sözcü ise rüzgar türbinleriyle çarpışmaların ve Avustralya'da henüz tespit edilmemiş olan beyaz burun sendromu gibi hastalıkların da tür için risk oluşturduğunu belirtti.

Kireçtaşı Sahili Peyzaj Kurulu'ndan Cassie Hlava, toprak sahipleriyle işbirliği yaparak mağaraları restore eden ve yerli otlar ile çiçek açan bitki koridorlarını yeniden eken federal finansmanlı bir projeyi koordine ediyor. Bu çalışma kapsamında akasya, okaliptüs, hakea ve banksia gibi güvelerin toplanıp üremesini sağlayacak, böylece aç yarasaların besin kaynağını artıracak bitkilendirmeler yapılıyor.

Hlava, güney kanat kıvrık yarasalarının bu bölgeye özgü olduğunu belirterek, yaklaşık 500 bin yıldır bu coğrafyada bulunduklarını bildiklerini ifade etti. Yarasaları bu manzarada tutmak istediklerini söyleyen Hlava, daha fazla insanın mülklerinde yaşam alanlarının restorasyonuna katılarak yarasaları desteklemesini arzuladıklarını kaydetti. Son düşüşün büyük bir endişe kaynağı olduğunu vurgulayan Hlava, sayıların halihazırda oldukça düşük olduğunu, bu nedenle bir yıl içinde 5 bin yarasa kaybı yaşanmasının türü yok oluşa sürüklemesi açısından son derece kaygı verici olduğunu sözlerine ekledi.