Gökeyüp'te çömlekçilik geleneği devam ediyor

Manisa'nın Salihli ilçesine bağlı Gökeyüp Mahallesi'nde kadınlar, binlerce yıllık ilkel yöntemlerle çömlek yapmaya devam ediyor. Ancak bu üretim süreci, gençlerin büyükşehirlere göç etmesi ve yeni çırakların yetişmemesi nedeniyle zorlu günler geçiriyor. Gökeyüp'te geleneksel yöntemlerle elle dövülerek şekillendirilen çömlekler, Anadolu'nun en eski üretim tekniklerinden birini günümüzde yaşatıyor. Bölge kadınları, yerel topraklarını suyla yoğurarak çamur haline getiriyor ve sabırla bu malzemeyi güveç ve çömleklere dönüştürüyor. Çömlekler, açık havada çalı çırpı ve odun ateşiyle pişiriliyor. Bu kaplar, yemeklere kattığı eşsiz lezzetin yanı sıra ağır bir emekle hazırlanıyor. Ancak çömlekçilikteki en büyük tehlike, çırak azlığı. Gençlerin iş bulma umuduyla göç etmesi, mahalledeki yaş ortalamasını yükseltiyor ve evlerin avlularındaki çömlek ocaklarının birer birer sönmesine neden oluyor. Eskiden her evin bahçesinde yapılan çömlek üretimi, günümüzde yalnızca bu mesleğe ömrünü adamış birkaç usta kadının çabasıyla sürüyor. Geleneksel yöntemleri yaşatmaya çalışan son temsilciler, binlerce yıllık mirasın kendi nesilleriyle birlikte yok olmasından endişe ediyor. Bu noktada, yetkililerden ve sanatseverlerden bu kültürel mirasa sahip çıkılmasını bekliyorlar. 30 yılı aşkın süredir çömlek üreten Aynur Aydoğan, çömleklerini 120 TL'ye sattıklarını, ancak bu fiyatın 200 TL'lik bir emek harcamasıyla gerçekleştiğini belirtiyor. Aydoğan, "Keyfim olursa çok fazla üretiyorum. Ancak çok fazla emeği var. Önce çamur hamurunu yoğuruyoruz, toprağını kırıyoruz. Sonra çömlekleri hazırlayıp pişiriyoruz. Her işi para bunun. Çömlekleri 120 TL'ye satıyoruz ama kurtarmıyor" diyor. 72 yaşındaki Arife Aydoğan ise 18 yaşından beri çömlekçilik yaptığını, ancak yaşlandığı için artık fazla üretim yapamadığını ifade ediyor. Aydoğan, "Eskisi kadar üretemiyorum. Gençler de hep şehre göç etti. Biz de bıraktıktan sonra bu işi yapan kalmayacak" şeklinde konuşuyor.