Konya'da doğuştan kolsuz Ayşe Yılmaz ayaklarıyla resmetti, öğretmen oldu

Konya'da doğuştan kolları olmayan 29 yaşındaki Ayşe Yılmaz, hayata ayaklarıyla tutundu. Hüyük ilçesinde dünyaya gelen Yılmaz, çocukluk yıllarından itibaren resim yapmaya ayaklarıyla başladı. Lise eğitimini tamamladıktan sonra evde kaldığı üç yıllık dönemde hobi olarak ahşap yakma sanatı ile ilgilendi.

Katıldığı bir festivalde yeteneğini fark eden akademisyenin yönlendirmesiyle YKS'ye girdi. Yılmaz, Necmettin Erbakan Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Mimarlık Fakültesi Resim Bölümü'nü engelli kontenjanından kazandı. Teyzesiyle birlikte Hüyük'ten kent merkezine yerleşti ve altı yıllık eğitimini tamamladı. - ÜNİVERSİTE YILLARI - Üniversiteye başlama sürecini anlatan Ayşe Yılmaz, "Lise bittikten sonra 3 yıl dönüm noktam oldu.

Her şeyi bıraktım. 3 yılın sonunda hobi olarak ahşap yakma sanatıyla uğraşmaya başladım" dedi. Süreç hakkında konuşan Yılmaz, "Daha sonra pandemi öncesinde bir festivale katıldım.

Orada üniversiteden bir hocayla tanışmıştık. 'Bu kadar yeteneğin var, sen bizim fakülteye başla' dedi" ifadelerini kullandı. Sınava girerek beklediği puanı aldığını belirten Yılmaz, "O sene ben YKS'ye girdim ve beklediğim puanı da almıştım.

Sonra başvurularımı yaptım. Necmettin Erbakan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'ne başladım" diye konuştu. Formasyon eğitimine de değinen Yılmaz, "3'üncü sınıftan sonra pedagojik formasyon derslerini normal bölüm derslerimizle beraber almaya başladık.

Şu an halihazırda hem pedagojik formasyonum hem de resim bölümü mezunuyum. Resim öğretmenliğinden mezun oluyorum" dedi. - ZORLU MÜCADELE - Konya'ya geldiğinde annesinin yanında olmadığını belirten Yılmaz, "Ben Konya 'ya geldiğimde yanımda annem yoktu, teyzem vardı.

İlk başta çok zorlanmıştım. Sanki bir boşluğa tek başıma atılmışım, orada yalnız kalmışım gibi hissediyordum" şeklinde konuştu. Uyum sürecini anlatan Ayşe Yılmaz, "Ta ki Konya'ya ve üniversiteye alışana kadar.

O başarıyı elde edebilmek için bir hırsa bürünüyorsun. Geceleri uyumazdım ve sürekli kara kalem çalışması yapardım" dedi. Başarma azmini vurgulayan Yılmaz, "Başarmak istiyordum ve ben sürekli onun üstüne gittim, bırakmadım.

O süreç benim için çok zordu. Ama hırs yaptım. Bırakmadım, sonunda tutundum" ifadelerini kullandı. - ÇEVRESİNİN TEPKİLERİ - Üniversite okumanın hayal olmadığını söyleyen Yılmaz, "Üniversiteye gidip, resim bölümünü okumak aklımın ucundan bile geçmezdi.

Ben resim yapmaya hobi olarak başlamıştım. Sınava girmem, okulun engelli kontenjanı açması, her şey anlık gelişti" dedi. Yaşadıklarını özetleyen Ayşe Yılmaz, "Ben bile ne yaşadığımı anlayamadım ama iyi ki de oldu diyorum.

Ailem de dahil olmak üzere kimse benim bunu yapacağımı ya da yapabileceğimi tahmin edemezdi" diye konuştu. Çevresinden gördüğü baskıyı aktaran Yılmaz, "Buraya ilk geldiğimde, 'Sen yapamazsın, orası şehir yeri' dediler. Hiç kimse benim yapabileceğimi düşünmedi. Sonra yapınca da oldu. Demek ki oluyordu" diyerek sözlerini tamamladı.