Trabzonspor'un 59 yıllık birleşme hikayesi

Sadece kente ait olmayıp "3 büyüklerden başkası şampiyon olamaz" anlayışını yıkarak tüm Anadolu'ya kupaları taşıyan Trabzonspor, 59 yıl önce imzalanan evraklardan çok daha eski bir geçmişe dayanıyor. Trabzon'da futbol sevgisi Cumhuriyet döneminden de öncesine dayanıyordu. Kentin biri 1913, diğeri 1921 yılında kurulduğu bilinen İdmanocağı ile İdmangücü adlı iki futbol kulübü, zaman içinde yerel futbolun önde gelen iki temsilcisi haline geldi.

Bu rekabet özellikle 1930'lu yıllarda giderek şiddetlendi. İdmanocağı, Trabzon yerel liginde 1929-30 sezonundan başlayarak peş peşe beş kez şampiyonluk elde ederken, 1934-35 sezonundan itibaren de bu kez İdmangücü üst üste yedi yıl şampiyonluk sevinci yaşadı.

Bu çekişme, İdmanocağı ile İdmangücü arasındaki rekabeti büyütürken, Trabzon'un her iki kulübünün de taraftar kitlelerini oluşturmasında kritik bir pay sahibi oldu. İki ekibin mücadelesi, rekabetin artmasıyla birlikte aidiyet duygusu güçlenen taraftarlar için sahanın sınırlarını aşmaya başladı. Trabzon'un günlük yaşamında kendilerini "Ocaklılar" ve "Güçlüler" şeklinde adlandıran iki farklı futbol tutkunu topluluk ortaya çıktı.

Yerel rekabet yaklaşık otuz yıl bu şekilde sürerken, 1960'lı yılların ortalarında Türkiye genelinde profesyonel liglerin yaygınlaşmasıyla beraber Trabzon'un da güçlü bir profesyonel kulüple temsil edilmesi gündeme geldi. 1966 yılında İdmangücü; kentin diğer ekipleri olan Karadenizgücü, Martıspor ve Yolspor ile birleşti ve yeni kulübün adının Trabzonspor olması kararlaştırıldı. Fakat bu birleşme Trabzon'un tam anlamıyla bir bütün olduğu algısını yaratmadı. Çünkü kentin en güçlü iki kulübünden biri olan İdmanocağı, ezeli rakibinin öncülük ettiği bu birleşme sürecinin dışında bırakılmıştı.

Kendi yolundan yürüyerek profesyonel lige katılmaya çabalayan İdmanocağı'nın da birleşmeye dahil edilmesi yönündeki görüşmeler sonuçsuz kaldı. İdmanocağı, kendisinin haricinde kurulan Trabzonspor'a karşı Danıştay'a başvurarak dava açtı ve mahkemeden yürütmeyi durdurma kararı çıktı.

1967 yılının yaz aylarında ise mesele iki kulübün kendi arasındaki olmaktan çıktı ve Trabzon'un profesyonel liglerde yer alıp almayacağı tartışmasına evrildi. Dönemin Beden Terbiyesi Genel Müdürü Ulvi Yenal, İdmanocağı ile İdmangücü'nün birleşmemesi durumunda her iki kulübün de İkinci Lig'e alınmayacağını ve Trabzon'un profesyonel liglerde temsil edilmeyeceğini duyurdu.

Günlerce süren müzakerelerden sonuç alınamaması üzerine 1967 Temmuz'un sonlarında Trabzon halkı, birleşmeyi sağlayamayan kulüp yöneticilerini protesto etmek amacıyla sessiz bir yürüyüş gerçekleştirdi. Trabzonluların baskısı neticesinde beklenen uzlaşma sağlandı.

2 Ağustos 1967 tarihinde İdmanocağı ile İdmangücü birleşme hususunda anlaşmaya varırken, Karadenizgücü ile Martıspor'un da katılımıyla bugünkü Trabzonspor'un kuruluşu resmi olarak ilan edildi. 1967 yılında İdmanocağı'nın sarı-kırmızısı ile İdmangücü'nün kırmızı-beyazını tercih etmeme kararı alınarak farklı bir renk kombinasyonu seçildi ve Bordo-Mavi renkler benimsendi.

Kulüp, 1967-68 sezonunda İkinci Lig'de mücadelesine başladı ve ilk sezonunu Beyaz Grup'ta 6'ncı basamakta bitirdi. Trabzonspor, 1973-1974 sezonunda İkinci Lig'de şampiyonluk yaşayarak Birinci Lig'e yükseldi. Bordo-mavili ekip, 1. Lig'deki ikinci sezonu konumundaki 1975-76 sezonunda ise 1. Lig'deki ilk şampiyonluğunu elde etti. Böylece yıllar boyunca Trabzon futbolunu iki kampasa ayıran rekabet, kısa süre sonra Türk futbolunun en büyük başarı öykülerinden birinin temelini attı.