Cenk Gündoğdu'nun yeni şiir kitabı "Bir Yaz Günü Ölmek" çıktı

Edebi Şeyler tarafından yayımlanan ve yaz aylarında geride kalanlara sonsuzluk adına bir ithaf niteliği taşıyan Bir Yaz Günü Ölmek, odağına ölümü yerleştirerek yaza ve yasa taze bir bakış açısıyla yaklaşmayı hedefliyor. Köprü ile Yaz Kapısı başlıklı iki ana kısımdan oluşan eserde, bağımsız olmalarına rağmen birbirleriyle etkileşim halinde bulunan iki şiir bulunuyor.

Kitapta yer alan bir şiir kesitinde şu dizeler dikkat çekiyor:

“termometre 42 hissedilen 51

kronometre başladı ve ben çürüyorum

hepinizin koştuğu güneşte

otuz dakika içinde kaslarım gevşedi

sindirim sistemim ağız ve gözlerim açık değil apaçık

on saat sonra sertleşme katılaşma

her bir saatte soğuma

-bir insan nereden başlar çürümeye?

beynim hazırlan seninle başlıyor ölüm

en geç kalp çürürmüş

kalp

bu yüzden kötü insanlara

kalbi çürümüş denir

ey kara yaz

yok mu bana söyleyecek bir sözün?”

Ölüm teması, modern şiirde Nâzım Hikmet başta olmak üzere pek çok şairin eserinde işlenmiştir. Ancak bu kitapta ölüme ne ideolojik bir yaklaşım sergileniyor ne de konvansiyonel bir anlayışla ölüm yüceltiliyor. Aksine, kabullenilmiş ve verili değerler üzerinden ölüm olgusu masaya yatırılıyor. Başta kutsal metinler olmak üzere tarih boyunca yazılı ve sözlü kaynaklarda yer alan ölüm imgesiyle kurulan diyalog, eserde belirgin bir parçalılık unsuru olarak göze çarpıyor.

Her bir parça okuru hem metnin bütününden uzaklaştırıyor hem de bir bütünün parçasını tamamlama sürecine sevk ediyor. Tıpkı ani gerçekleşen ölüm gibi, okuyucuyu tehlikeli ve sınır boylarında dolaştırıyor. Bir rüya gibi ince bir çizgide gerçeklik ile düş arasında bir alan açarak Bir Yaz Günü Ölmek bu mekanda konaklatıyor.

İçeriği ve biçimsel yapısıyla alışılmışın dışında bir yol izlediğini belirten, ölümle yaşamı ve yaşamla ölümü masaya yatırarak okura sorular yönelten Cenk Gündoğdu, eserinde şu dizelerle sesleniyor:

“yakınım çocukluk arkadaşım

tanrım,

peşine düştüğümde on üç yoktum

yatılı okulda her yerde seni sordum

sen olmadan yaşamayı denemedim hiç

uyanıp yüzümü seninle yıkadım

dünyayı seninle gördüm

seninle duydum seninle tanıdım

sınavlara seninle girdim hayırlara evetlere

sana inandığım duvarları kireç badanalı o avluda

uyanıp yüzümü yıkamak istiyorum şimdi seninle”