Diktatör sofraları belgeseli açlıkla mücadele eden halkı gözler önüne seriyor
Andrew Neel'in belgeselinde, diktatörlerin lüks sofraları ile halkın açlığı karşılaştırılıyor.
Yönetmen Andrew Neel’in 'How to Feed a Dictator' belgeseli, geleneksel yemek programlarını aratmayacak sahneler içeriyor. İnce ince kıyılan sebzeler, ızgarada cızırdayan etler ve kaynayan yağlar, iştah açıcı bir sunumla izleyiciye sunuluyor. Ancak bu yemeklerin servis edildiği masalarda oturanlar, Pol Pot, İdi Amin, Saddam Hüseyin, Augusto Pinochet ve Kim Jong-il gibi tarihe kanla damgasını vurmuş diktatörler. Aşçı Charles Otonde Odera, İdi Amin için “mükemmel” pişirdiği bir insani kalbin kökenini sorgulamadan hazırladığını itiraf ediyor. Belgeselde, aşçılar, çalıştıkları baskıcı rejimlerdeki sorumluluklarını farklı şekillerde değerlendirmiş. Odera, durumu en net gören isimlerden biri olarak öne çıkarken, Kamboçyalı Keo Samoun, Pol Pot’a yemek pişirdiği dönemde henüz ergen bir çocuk olduğunu belirtiyor. Ancak, Samoun hala eski patronunun ruhunu beslemek için mezarına yemekler götürmeye devam ediyor. Şilili aşçı Coco Pacheco, binlerce insanın işkence görmesinden sorumlu olan patronunun damak tadını tatlandırdığı için gururlu. Diğer taraftan, Ermanno Furlanis, milyonlarca Kuzey Koreli açlık çekerken Kim Jong-il’e pizza yaparken yaşadığı şaşkınlığı hala unutamadığını ifade ediyor. Halkın açlıktan kırıldığı, hatta bazı durumlarda çocuklarını kurtarmak için öldürmeye zorlandığı bir ortamda, diktatörlerin lüks sofraları bu rejimlerin sisteminin bir parçası olarak karşımıza çıkıyor. Ruth Ben-Ghiat gibi akademisyenler ve gazeteci Riccardo Orizio, bu acımasız ve keyfi durumu zekice analiz ediyor. Yemek merkezli belgeselin yanına bir yemek kitabı çıkarılması ise pek olası görünmüyor.
