Ambra Sabatini: Correndosi definisce, la corsa è la sua identità

Fiamme Gialle kulübünün sporcusu Ambra Sabatini, Livigno'daki Aquagrande 1816 Olimpiyat Hazırlık Merkezi'nde çalışmalarını sürdürüyor. Antrenman sonrası toparlanma sürecine büyük özen gösterdiğini belirten sporcu, aradığı tüm imkanları bu merkezde bulduğunu ifade ediyor.

Livigno'daki hazırlıklar, gelecekteki hedeflere ulaşmak adına büyük önem taşıyor. Rakım antrenmanları, pist çalışmaları ve fiziksel idmanlarla geleceğini şekillendiren Sabatini, paralimpik atletizm dünyasının önde gelen isimleri arasında yer alıyor. Özgeçmişinde Tokyo Paralimpik Oyunları'ndaki 100 metre altın madalyası, T63 kategorisinde dünya rekoru ve uluslararası dereceler bulunuyor. Ancak elde ettiği bu başarıların arkasında sadece dereceler değil, 2019 yılındaki kazanın ardından spora yeniden başlayarak azim ve yeniden doğuş sembolü haline gelen bir hayat hikayesi yatıyor. Sabatini, 'Önceden koşmak sadece yaptığım bir eylemdi. Şimdi ise kim olduğumu ifade etme biçimim' diyerek koşunun hayatındaki yerini özetliyor. Kazadan sonra dengeyi, itişi ve vücuduyla ilişkisini yeniden öğrendiğini belirten sporcu, vücudundaki 'mükemmel kusurlu' dövmesine atıfta bulunarak bugünkü koşunun kendisi için bu anlama geldiğini dile getiriyor.

100 metre yarışlarında her detayın büyük fark yarattığını belirten sporcu, kusursuz bir yarış için teknik geçişin önemine dikkat çekiyor. Kendi kategorisinde çıkış ve ilk metrelerin en zor kısmı olduğunu, protezin bacak gibi tepki vermediğini ve hızlanmayı acele etmeden hassas adımlarla kurması gerektiğini anlatıyor. İyi bir yarışı kusursuz kılan anın, hızlanma aşamasından koşu aşamasına geçişte sarsıntısız ve kendiliğinden gerçekleşen an olduğunu vurguluyor. Fabrizio Mori ile bu yönde çalıştıklarını, orta kısma daha iyi ulaşabilmek için farklı bir çıkış denediklerini belirtiyor. 100 metrede saliselerin her şeyi belirlediğini ifade ediyor.

14 saniyenin altındaki dünya rekorunu hatırladığında aklına ilk gelen şeyin skorbord olduğunu söyleyen Sabatini, ilk rakamın 14 olmadığını fark etmesinin zaman aldığını ve ardından tribündeki yakınlarını aradığını anlatıyor. İnsanların kendilerine koyduğu sınırların gerçek potansiyellerinden çok daha düşük olduğunu vurguluyor.

Tokyo 2021 Paralimpik Oyunları'nın kendisi için unutulmaz olduğunu belirten sporcu, kazandığı altının zihniyetini nasıl değiştirdiğini anlatıyor. Japonya'ya kazadan iki yıl sonra bir şeyler kurtarmaya çalışan biri hissiyle gittiğini, madalyanın ise bu hissi alarak kendisine bir atlet olduğunu hissettirdiğini söylüyor. Kariyerinin devamında madalya beklentisiyle yaşamanın risklerini de gördüğünü, bugün artık madalya hırsıyla yaşamadığını ve süreçten keyif almanın önemini anladığını ifade ediyor.

Paris 2024 finalinden sonra yeniden başlamanın zorluklarına değinen sporcu, bitiş çizgisine metreler kala düşmenin çok sert bir deneyim olduğunu ve sayfayı çevirmenin aylar sürdüğünü belirtiyor. Ailesinin desteğiyle her şeyi yeniden masaya yatırdığını, Fransa'daki organizasyonun ardından antrenörünü Fabrizio Mori olarak değiştirdiğini, Livorno'ya taşındığını ve uzun atlamayı eklediğini anlatıyor. Bu branşın kendisine hata yapma lüksü tanıyan bir merak uyandırdığını ve yeniden bir acemi olma ihtiyacı hissettiğini söylüyor.

Paris 2024'te bayrak taşıyıcısı olmanın da büyük bir gurur olduğunu belirten Sabatini, Cumhurbaşkanı Mattarella'dan trikoloru aldığında bunun sadece kendisine ait olmadığını anladığını ifade ediyor. Birkaç dakika boyunca sadece hedefleri olan bir atlet değil, tüm ülkenin bir parçası olduğunu hissederek televizyon başındaki benzer fizikseldurumdaki gençleri düşündüğünü ve bu sorumluluğun hem küçük hem de büyük hissettirdiğini aktarıyor.

Önemli yarışlar öncesinde konsantrasyonu nasıl kurduğu sorulduğuna rutinlerinden bahseden sporcu, aynı ısınma sürelerini, aynı sırayı takip ettiğini ve son ana kadar kulaklık taktığını söylüyor. Örgülerinin artık bir marka haline geldiğini, bunun estetik değil sakinlik ve odaklanma getiren mekanik bir hareket olduğunu belirtiyor. Çağrı kulvarına gitmeden önce protezini düzeltmenin işin ciddiyete bindiğinin işareti olduğunu ve birkaç dakikalığına yalnız kalmaya çalıştığını, konsantrasyonun son anlarda değil antrenmanlarda kurulduğunu ifade ediyor.

Livigno'daki kamp hakkında bilgi veren sporcu, 1.816 rakımdaki Aquagrande merkezinde bulunduğunu söylüyor. Kısa mesafe koşucuları için rakımın, orta mesafe koşucularından farklı bir anlam taşıdığını, dayanıklılıktan ziyade kalite aradığını belirtiyor. Seyrekleşen havanın daha az direnç sunduğunu ve tempolu koşularda bu hissin bilindiğini, temmuz ayında Toskana'nın sıcağından kaçarak yoğun çalıştıklarını ifade ediyor.

Merkezin sunduğu avantajları anlatan Sabatini, altı kulvarlı yeni pist sayesinde yer değiştirmeden hız ve uzun atlama çalışabildiğini, spor salonu, olimpik havuz ve toparlanma alanlarının aynı yerde olduğunu söylüyor. Vücudunu yönetmek zorunda olan biri için seans bittikten hemen sonra toparlanma aşamasına geçebilmenin büyük avantaj olduğunu, dünyadan gelen sporcularla birlikte zihinsel dikkatin de arttığını belirtiyor. Fabrizio Mori ile birlikte ilk bölümde hacim, sonrasında ise yarış ritmi odaklı bir program yaptıklarını ekliyor.

Güncel hedeflerinden bahseden sporcu, 2026 yılının büyük bir organizasyonun olmadığı bir inşa yılı olduğunu ve kabuk değiştirmek için doğru zaman olduğunu söylüyor. 100 metrede yeni çıkışı antrenmanda değil yarışta onaylatmak istediğini, uzun atlamada ise uluslararası düzeyde podyum derecesi sayılabilecek beş metrenin üzerinde atlayışlar için temel kurduklarını belirtiyor. Her yarışın bir test olduğunu, sezonu doğru yolda olduğunu gösteren ölçülerle bitirmek istendiğini ifade ediyor. Asıl hedeflerin ise 2027 Özbekistan Dünya Şampiyonası ve 2028 Los Angeles Olimpiyatları olduğunu vurguluyor.

Beslenme ve toparlanmanın modern spordaki önemine değinen Sabatini, profesyoneller eşliğinde dengeli beslendiğini ancak aşırılıklara kaçmadığını söylüyor. Livornolu olması sebebiyle nohutlu sandviç gibi lezzetlerden vazgeçmediğini belirtiyor. Toparlanma konusunda ise titiz davrandığını; uykunun öncelikli olduğunu, fizyoterapi, su içi çalışmalar ve hareketliliğin günlük rutininin parçası olduğunu vurguluyor. Livigno'daki tesislerin bu süreci kolaylaştırdığını, iyi toparlanmanın ertesi gün en üst düzeyde antrenman yapmayı sağladığını ve toparlanmanın da antrenmanın bir parçası olduğunu dile getiriyor.