Demokrat Parti ilerici ve ılımlı kanat arasında bölündü

ABD ara seçimlerine iki aydan az kaldı. Demokratlar Trump karşıtlığının ötesinde parti kimliği konusunda anlaşamıyor. İlericilerle ılımlılar arasındaki ayrılık bu yılın ön seçimlerinde açık hale geldi.

İlerici adaylar önemli zaferler kazandı. İlericiler 2024 yenilgisinden ılımlılığın başarısız olduğu sonucunu çıkardı. Parti statükoyu savundu, temkinli dil kullandı ve Trump karşıtlığına güvendi.

Çözüm daha sert popülizmde görülüyor. Sağlık maliyetlerini düşürmek, ücretleri yükseltmek, sendikaları güçlendirmek, şirket gücüne karşı çıkmak ve zengin bağışçılara bağımlılığı azaltmak isteniyor. İlımlılar ise tam tersi görüşte.

Rekabetçi eyaletlerde seçmenleri ürkütmemek gerektiğini savunuyorlar. Sosyalist, iş karşıtı ya da kültürel açıdan aşırı görülen adaylar felaket getirir. Florida'da demokrat sosyalist Angie Nixon ılımlı Alex Vindman'ı yenerek senato ön seçimini kazandı.

Michigan'da ilerici Abdul El-Sayed kuruluş destekli Haley Stevens'ı geçti. California'da ilerici Aisha Wahab dış grupların yoğun harcamalarına rağmen özel kongre seçimini aldı. İlericiler bu sonuçları parti tabanının eski kuruluşu reddettiğinin kanıtı sayıyor.

İlımlılar ise ön seçim zaferiyle genel seçim zaferinin farklı olduğunu vurguluyor. Florida en net sınav olacak. Nixon'ın adaylığı eyalet Demokrat yönetiminde demokratik sosyalizmle ne kadar yakın durulacağı tartışmasını başlattı.

Nixon'ın senato adayı seçildiği gün Florida Demokratları eski Cumhuriyetçi David Jolly'yi vali adayı olarak belirledi. Anketler birçok ilerici ekonomik politikanın geniş destek gördüğünü gösteriyor. Reuters/Ipsos araştırmasına göre bağımsız seçmenlerin üçte ikisi şirketlere ve milyarderlere vergi artışı ile herkese devlet sağlık sigortası istiyor.

Ücretli aile izni, 15 dolar federal asgari ücret ve işçileri koruyacak yapay zeka düzenlemeleri de geniş destek buluyor. Zor soru şu: Bu politikaları destekleyen seçmenler ilerici etiketi taşıyan adaylara oy verecek mi. Demokrat seçmenler kendilerini ılımlı olarak tanımlarken ilerici ekonomik politikaları destekleyebiliyor.

Ancak kültürel konularda ilerici çizgiye daha az açıklar. Parti ekonomik popülizmi öne çıkaran ancak kültürel çatışmalardan kaçınan bir mesajla avantaj yakalayabilir. Henüz bu mesajı nasıl paketleyeceği konusunda anlaşma yok.

Cumhuriyetçiler ilerici zaferleri parti içinde radikal solun yükseldiğini kanıtlamak için kullanıyor. Demokratlar ise seçimi Trump'ın popüler olmayan siciline odaklamak istiyor. Demokratlar genel kongre oyunda önde.

Ekonomik kaygılar, özellikle uygun fiyat, tartışmaya hakim. Kasım sonrası tartışma sürecek. Demokratlar önemli kazanımlar sağlarsa ılımlılar seçmenlerin uygun fiyat, yetkinlik ve Trump karşıtlığına oy verdiğini söyleyecek.

İlericiler ise ön seçim zaferlerine işaret ederek partinin geleceğinin kuruluşu sorgulayan adaylarda olduğunu savunacak. 2026 ara seçimleri Kongre için olduğu kadar Demokrat Parti'nin Biden sonrası, Harris sonrası ve Trump sonrası kimliğini belirlemek için de mücadele olacak.

2028 başkanlık yarışı şimdiden gölgede duruyor. Bu döngüden güçlü çıkan isimler 2028 adaylığını etkileyecek. Şimdilik pratik zorunluluk Kasım'da kazanmak. Bu da iki farklı Demokrat grubun tek parti gibi davranmasını gerektiriyor. İlericiler daha sert mücadele eden parti istiyor. İlımlılar seçmenleri daha az ürküten parti istiyor. Her iki taraf da karşı tarafın yaklaşımının seçimi riske attığını düşünüyor. 2026 ara seçimlerinin paradoksu şu: Demokratların en büyük seçmen avantajı ekonomik konulardaki üstünlük ve Trump hoşnutsuzluğu. En büyük siyasi zaafı ise bu fırsatı nasıl kullanacakları konusundaki çözülmemiş tartışma. Seçim gününe iki ay kala Demokrat Parti bu tartışmayı bitirmedi. Seçmenler tartışmayı onlar adına çözebilir.