İngiltere'de Clacton seçimi ve Nigel Farage'ın durumu
Nigel Farage'ın milletvekilliğinden ayrılmasıyla yenilenen seçimler öncesi Clacton bölgesinde seçmenlerin görüşleri ve bölgenin sosyoekonomik yapısı ele alınıyor.
Reform UK lideri Nigel Farage'ın 7 Temmuz'da Clacton milletvekilliğinden ayrılması ve Westminster'da şok etkisi yaratan bir ara seçimi tetiklemesinin ardından bölgedeki havanın oldukça belirsiz olduğu görülüyor. Sahil boyunca yapılan gözlemlerde, Seabreeze kioskunu işleten Nicky Friday gibi bazı esnafın yoğun iş temposu nedeniyle siyasetle çok ilgilenmediği, buna karşın bölgeyi ziyaret eden turistlerin ve yerel halkın siyasetçilere karşı mesafeli olduğu göze çarpıyor. Geçmişte parlamentonun tatil dönemlerinde siyasi hareketliliğin az olduğu "silly season" (şaşkınlık dönemi) yaşanırken, bu kez Farage'ın bir çöp kutusuyla tartışarak yaz dönemini geçirmesi dikkat çekti.
Seçimde yarışan 34 aday arasında, Boris Johnson'a karşı da aday olan mizahçı Jon Harvey (Count Binface) "en az bir uygun fiyatlı konut inşa etme" vaadiyle dikkat çekiyor. Adaylar arasında Laurence Fox, Monster Raving Loony partisinden üç isim ve Everybody is God partisinin lideri de yer alıyor. Farage, Clacton için elinden gelenin en iyisini yaparak onu haritaya koyduğunu savunurken, 155 yıllık Clacton Pier'in eş yöneticisi Billy Ball bu duruma farklı yaklaşıyor. Ailesi kuşaklardır lunapark işletmeciliği yapan Ball, kasabada turizmin iskeleden önce var olduğunu belirtiyor. 2009'da iskeleyi kardeşiyle satın alan Ball, tesisin bakım maliyetlerinin yüksek olmasına rağmen farklı eğlence imkanları sunması açısından büyük bir avantaja sahip olduğunu ifade ediyor. Ball, görev yapan üç milletvekilinden sadece Nigel Farage'ın kendileriyle ilk gün iletişime geçtiğini ve sahil slot makinelerine halk destek verdiğini belirtiyor.
Buna karşılık kuzey Essex'ten gelen bir okul gezisindeki öğretmen yardımcısı Ashley, Clacton'ın kendi değeriyle anılması gerektiğini, bölgenin ve tüm ülkenin siyasetçiler tarafından çıkarları doğrultusunda kullanıldığını hissediyor. 1950'lerde haftada 6 bin misafir ağırlayan Butlin's döneminden uzaklaşan kasabada oteller ayakta kalmaya çalışıyor. Wetherspoons pubının yakınındaki bir sokakta Avustralyalı bir haber ekibinin dolaştığı, yanmış bir binanın ve sokaktaki hurda bir vanın vandalizme uğradığı görülüyor. Çevredeki çitlerde "IT'S TIME TO TAKE OUT THE TRASH: VOTE BINFACE" yazıları dikkat çekiyor. Yan binada otel işleten 66 yaşındaki Carol Pickett, tatilciler için bu görüntünün kötü bir reklam olduğunu ve Farage'ın küçük işletmeleri hiç ziyaret etmediğini söylüyor.
Kent merkezindeki World Food Aid yardım dükkanını işleten 50 yaşındaki Peter Hoare ise, Christopher Harborne'un Farage'a yaptığı ve istifaya yol açan bağış skandalına atıfta bulunarak eleştirilerde bulunuyor. Komşu yerleşim Holland-on-Sea'de geçen ay göçmen taşıyan bir teknenin gelmesi dikkat çekerken, Clacton yüzde 96 beyaz nüfusa sahip olmasına rağmen göçmenlik konusu Farage'ın en çok öne çıkardığı politika olarak göze çarpıyor. Ailesi farklı siyasi görüşlere sahip olan Hoare, Reform UK'in yükselişinden ve annesinin bakım hizmetlerinin etkilenmesinden endişe duyuyor.
Clacton'ın güneybatısındaki Jaywick'te ise nüfusun yüzde 36'sı engellilerden oluşuyor ve evler zorlu Kuzey Denizi şartları altında ayakta kalmaya çalışıyor. 2010'larda Channel 5'in Benefits By the Sea belgeseliyle suç ve yoksullukla anılan bölge, TikTok içerik üreticilerinin de hedefi haline geldi. Buna rağmen Sunspot topluluk merkezinde yer alan ve Lorraine Wildes ile Mark Hammond tarafından işletilen Rainy Bakes kafe gibi girişimler bölgeye canlılık katıyor. On yıl önce Londra'dan taşınan ve ikinci el ayakkabı satan 59 yaşındaki Robert, siyasilerin aynı vaatlerde bulunduğunu belirtirken konut sorununa dikkat çekiyor. Hammond ise Farage'ın 2024'teki ziyaretini hatırlatıyor.
HAT Projects direktörü mimar Hana Loftus, Jaywick'in yoksullukla yaftalanmaktan hoşlanmadığını, topluluğun son derece güçlü olduğunu vurguluyor. Frank Stedman'ın projesi olan Jaywick, drenaj sorunları nedeniyle tatil kulübelerine evrilmiş ve 1970'lerde belediyenin yıkım kararına karşı Freeholders Association'ın mücadelesiyle kurtulmuştur. Bölgede yaşayan Danell Dreelan ve kızı Bobbie-Jean Halls Smith, Jaywick'in ilk karnesini organize ederek önyargılara karşı mücadele ediyor. Karnavalın büyük bir coşkuyla geçtiğini belirten Dreelan, Farage'ın bölgeyi ve insanlarını yakından tanımadığını ifade ediyor.
İkinci günde rüzgarın dinmesiyle birlikte, Londra'dan taşınan tarihçi Sarah Elizabeth Cox ve Luton'da yerel gazetecilik yapan 74ındaki babası Geoff Cox, Frinton-on-Sea bölgesindeki yaşamı aktarıyor. Clacton'a kıyasla daha sakin ve bakımlı olan Frinton'da yaşayan taksi şoförü Terry Chapman, seçime katılımın düşük olacağını ve Farage'ın oylarının azalacağını öngörüyor. Sahilde vakit geçiren David Ketterer, Farage'ın karizması nedeniyle bir alternatif olarak denenmesi gerektiğini savunurken, eşi Toni bu görüşe kısmen katılıyor. Güneşlenen 80 yaşındaki emekli mühendis Paul Andrews ise Farage'ın ya sözlerinin arkasında durması ya da gitmesi gerektiğini belirtiyor, ancak ortada başka bir alternatif bulamadıkları için 2024'te ona oy verdiğini ekliyor.
Sahilde arkadaşlarıyla vakit geçiren 69 yaşındaki yarı emekli boyacı Alan Sainty ise Tony Blair döneminden bu yana İşçi Partisi'ne oy vermediğini, kurul düzenine karşı olduğu için Nigel Farage'ı desteklediğini ifade ediyor. Sainty, ülkede işlerin yolunda gitmediğini ve birilerinin artık bir şeyler yapması gerektiğini savunuyor.


