Okula uyumda ailelere 3 önemli işaret
Pazartesi başlayacak yeni eğitim döneminde çocuklar kadar ebeveynler de zorlanıyor. Uzman Psikolojik Danışman Aleyna Nazlıcan Yıldız, karın ağrısı, öfke ve yalnız kalma gibi belirtilere dikkat çekti. İlk haftalarda hangi cümlelerin kaygıyı artırdığını anlattı.
Pazartesi günü okullar açılıyor. Çocuklar yeni düzene geçerken bazıları heyecan duyuyor. Bazıları ise ayrılık kaygısı yaşıyor. Uzman Psikolojik Danışman Aleyna Nazlıcan Yıldız, ailelerin dikkat etmesi gereken işaretleri sıraladı. Çocuğun okula alışamadığını gösteren ilk işaret bedensel yakınmalar. Sabahları karın ağrısı, mide bulantısı ya da baş ağrısı ortaya çıkıyor. Sık tuvalete gitme isteği de aynı gruba giriyor. İkinci işaret okul sonrası toparlanamamak. Eve gelen çocuk aşırı öfkeleniyor.
Uzun süren ağlama, içine kapanma ya da uykuya dalmakta zorlanma görülebiliyor. İştah değişiklikleri ve daha küçük yaş davranışlarına dönme de bu gruba dahil. Üçüncü işaret okulda ilişki kuramamak. Çocuk arkadaşlarının adını hiç anmıyor. Teneffüslerde yalnız kalıyor. Öğretmeninden yardım isteyemiyor.
Okula gitmek istemiyorum cümlesinin arkasında birçok neden yatıyor. Ebeveynden ayrılma kaygısı, öğretmenden çekinme ya da akran zorbalığı başlıca nedenler arasında. Aileler açık uçlu sorular sormalı.
Bugün okulda neler oldu sorusu yerine Öğretmenin sana kızdı mı gibi yönlendirmeli cümleler kullanılmamalı. İlk haftalarda güven veren cümleler söylenmeli. Yeni bir düzene alışırken zorlanman normal cümlesi çocuğa destek oluyor.
Kaygıyı artıran cümleler ise şöyle: Ağlarsan seni burada bırakır giderim. Okula gitmezsen öğretmenine söylerim. Bu kadar basit bir şeyi de yapamıyor musun. Beşinci sınıfta sosyal kabul daha önemli hale geliyor. Çocuk ailesinden bağımsız kimlik oluşturmaya başlıyor. Arkadaşları tarafından kabul edilmek özgüveni doğrudan etkiliyor. Dışlanan çocuk yaşadıklarını açıkça anlatmayabilir. Ders başarısında düşüş, içine kapanma ya da istenmeyen davranışlara yönelme görülebilir. Artık büyüdün cümlesi zorlandığı anda kullanıldığında kaygıyı artırıyor. Çocuk yardım istediğinde küçümseneceğini düşünüp yaşadıklarını saklayabiliyor. Beşinci sınıfta birden fazla öğretmenle karşılaşmak çocukları zorlayabiliyor. Farklı kurallar ve beklentiler yeni düzen kurmayı güçleştiriyor. Ebeveynler çocuğun yerine sorumluluk almamalı. Haftalık plan ve kontrol listesi hazırlamasına yardımcı olmalı. Amaç aşamalı olarak kendi düzenini kurmasını sağlamak.
