Okyanuslarda trilyonlarca dolarlık altın var ama çıkarılamıyor
Dünya okyanuslarında yaklaşık 20 milyon ton altın bulunduğu hesaplandı. Ancak yüksek maliyet ve düşük yoğunluk nedeniyle bu rezervin çıkarılması ekonomik olarak imkansız görülüyor.
Bilim insanları ve araştırmacıların onlarca yıldır üzerinde çalıştığı okyanuslardaki altın varlığına ilişkin veriler, deniz suyundaki altın miktarını ve çıkarma maliyetlerinin detaylarını gözler önüne serdi. Yapılan tahminlere göre, dünya okyanuslarında çözünmüş halde yaklaşık 20 milyon ton altın yer alıyor. Güncel altın fiyatları baz alınarak yapılan hesaplamalarda, bu devasa rezervin toplam değerinin yaklaşık 2,13 katrilyon dolar olduğu ifade edildi.
Araştırma bulgularına göre karasal erozyon, deniz tabanındaki hidrotermal bacalar ve rüzgarlarla taşınan altın tozları okyanuslara karışıyor. Ancak bu altın, deniz suyunun içinde aşırı derecede seyreltilmiş bir şekilde bulunuyor.
Elde edilen verilere göre okyanuslardaki altın yoğunluğu her 100 milyon metrik ton deniz suyunda yalnızca 1 gram seviyesine ulaşıyor. Bir litre deniz suyunda ise tespit edilmesi oldukça güç olan femtomol düzeyinde iz miktarda altın yer alıyor. Akdeniz, Atlas Okyanusu ve Kuzey Pasifik bölgelerinde yoğunluğun nispeten daha yüksek olduğu kaydedilse de, mevcut oranlar filtreleme gibi geleneksel yöntemlerle altın elde edilmesini imkansız kılıyor.
Okyanus suyundan altın ayrıştırma çalışmalarının geçmişi ve ulaştığı son nokta çeşitli bilimsel verilerle özetleniyor. Buna göre, 1941 yılında Nature dergisinde yayımlanan çalışmada, önerilen elektrokimyasal yöntemin elde edilecek altının değerinden 5 kat daha fazla maliyet çıkardığı tespit edildi. 2018 yılında ise Journal of the American Chemical Society'de yayımlanan araştırmada, geliştirilen sünger niteliğindeki malzeme ile deniz suyundan, tatlı sudan ve kanalizasyon çamurundan iki dakika içinde iz miktarda altın çekilmesi başarıldı.
Tüm bu teknolojilerin varlığına rağmen, milyarlarca ton deniz suyunun işlenmesi zorunluluğu nedeniyle söz konusu yöntemin ticari ve endüstriyel ölçekte karlı bir şekilde uygulanması henüz mümkün görülmüyor.
Mevcut teknolojik şartlarda okyanus madenciliğinin ekonomik olmaması sebebiyle araştırmacıların odağı, okyanus geneli yerine endüstriyel üretim süreçlerinde kaybolan altının geri kazanılması gibi daha küçük ölçekli projelere yönelmiş durumda.
Diğer taraftan malzeme bilimi ve elektrokimyadaki gelişmeler yakından takip edilirken, asteroitler ile Ay kraterlerindeki platin ve değerli metal kaynaklarını hedefleyen uzay madenciliği alternatif bir alan olarak dikkat çekiyor.
