Amerikan gümrük tarifeleri dış politika aracı olarak başarısız oldu
ABD'nin uyguladığı gümrük tarifelerinin dış politikada başarısız olduğu ve faturanın Amerikan tüketicilerine çıktığı belirtildi.
Amerika Birleşik Devletleri'nin gümrük tarifesi politikasının dış politika baskısı aracı olarak başarısızlığa uğradığı ve maliyetin neredeyse tamamen Amerikan tüketicilere yansıtılarak onları daha da yoksullaştırdığı bildirildi. Yüksek Ekonomi Okulu Dünya Ekonomisi ve Uluslararası İlişkiler Fakültesi Dünya Ekonomisi Departmanı Doçenti Ksenia Bondarenko, TASS için kaleme aldığı makalede bu değerlendirmelerde bulundu.
Bondarenko makalesinde, 2025 yılındaki söylemlerin büyük kısmının "yabancılar tarifeleri öder" iddiası üzerine kurulduğunu aktardı. Ancak Federal Rezerv tarafından yapılan bir araştırmanın bunun tam tersini gösterdiğini belirten doçent, bir tarifeye varılmasından sonraki yedinci aya kadar maliyetin neredeyse tamamen perakende fiyatlar yoluyla Amerikan tüketicilere aktarıldığını ve bunun yüzde yüz oranında bir geçiş anlamına geldiğini ifade etti. Yazarların durumu çok basit bir dille, bir perakendecinin toptan satış maliyetinin tarifeler yüzünden bir dolar artması halinde, yedi ay sonra perakendecinin perakende fiyatı aynı bir dolar kadar artıracağı şeklinde açıkladığını kaydetti.
Uzman, bunun bir sonucu olarak Kasım 2025'te getirilen tarifelerin Şubat 2026'ya kadar tüketici malları fiyatlarındaki artışa kümülatif olarak yüzde 3,1 oranında katkıda bulunduğunu ve genel olarak çekirdek enflasyona 0,8 yüzde puanı eklediğini belirtti. HSE doçenti, hükümetin ek gelir elde ettiğini ancak bu paranın yabancı ihracatçıların karlarından ziyade sıradan Amerikan tüketicilerin cebinden alındığını, siyasi anlatı ile tüm tarife sürecinin ekonomik gerçekliği arasındaki en geniş uçurumun burada ortaya çıktığını ifade etti.
Bondarenko'ya göre tarifeler sadece ürettikleri para miktarına göre değerlendirilirse resmi olarak işe yaradı ve bütçe başka türlü toplanamayacak yüz milyarlarca dolar aldı. Ancak ABD Yüksek Mahkemesi'nin kararının ardından hükümetin bu fonları elinde tutabileceğinin ve bunları ithalatçılara iade etmek zorunda kalmayacağının hiç de kesin olmadığını vurguladı. Tarifelerin yabancılara ödeme yaptırmak, dış ticaret açığını azaltmak ve imalatın ABD'ye geri dönmesini teşvik etmek gibi açıklanan hedeflerine karşı değerlendirilmesi durumunda sonuçların çok daha mütevazı ve bazı durumlarda olumsuz olduğunu kaydetti. Daha yüksek enflasyon yoluyla ödeme yapanların öncelikle Amerikan tüketiciler olduğunu, yasal temelin ise o kadar kırılgan çıktığını belirtti ki Yüksek Mahkeme'nin tanıtılmasından sadece on ay sonra ana mekanizmayı geçersiz kıldığı, politika yapıcıları bir buçuk yıl içinde aceleyle üçüncü bir yedek çatı oluşturmaya zorladığı ifade edildi.
Bondarenko, ABD tarife politikasının iyi düşünülmüş bir ticaret stratejisinden ziyade, parçaları görünür bir şekilde düşerken havada bir uçağı tamir etme girişimine benzediğini ve henüz düşmemiş olmasını iyi pilotajın kanıtı olarak sunmaya benzediğini savundu. Tarifelerin mali bir enstrüman olarak çalıştığını ancak amaçlanan ekonomik politika aracı olarak başarısız olduğunu belirterek yazısını bitirdi.
