Diyette mükemmeliyetçilik hatası: Kilo vermeyi zorlaştıran 7 alışkanlık

Diyet yaparken mükemmeliyetçilik, kilo vermeyi kolaylaştırmak yerine sık sık kontrol kaybı, suçluluk hissi ve sürekli yeniden başlamaya neden olabilir. Kilo vermek isteyenlerin çoğu, diyetlerine sıkı kurallar ve yasaklarla başlıyor. Fakat bu yaklaşım, birkaç gün içinde sevdikleri yiyeceklerden uzak durmayı zor hale getirebilir. Küçük bir kaçamak, tüm planın bozulmuş gibi görünmesine yol açabilir. Bu noktada, sağlıklı beslenmeye çalışırken yapılan en büyük hata, her şeyi kusursuz yapmaya çalışmak olabilir. İşte kilo verme sürecinde dikkat edilmesi gereken 7 alışkanlık ve daha sürdürülebilir bir beslenme düzeni için öneriler: 1. Her şeyi kusursuz yapmaya çalışmak, diyet sürecinde her öğünün eksiksiz olması gerektiğini düşünmek üzerinizde baskı oluşturabilir. Bir öğün plan dışına çıktığında, “Nasıl olsa diyet bozuldu” düşüncesi ortaya çıkabilir. Oysa tek bir öğünün farklı geçmesi, bütün beslenme düzeninin başarısız olduğu anlamına gelmez. Önemli olan, küçük sapmaları büyütmeden günlük rutine geri dönebilmek. 2. “Ya hep ya hiç” düşüncesinden uzak durmalısınız. “Diyetteysem tatlı yiyemem” veya “Bir kez kaçırdıysam artık devam edebilirim” gibi düşünceler, beslenme düzenini zorlaştırabilir. Katı kurallar yerine esnek bir yaklaşım benimsemek, kişinin sevdiği yiyecekleri tamamen hayatından çıkarmadan dengeli beslenmesine yardımcı olabilir. Böylece küçük bir kaçamak, kontrol kaybına dönüşmeden sürecin bir parçası olarak değerlendirilebilir. 3. Yiyecekleri tamamen yasaklamak isteği artırabilir. Bazı yiyecekleri tamamen yasaklamak, zamanla o yiyeceklere duyulan isteğin artmasına neden olabilir. Uzun süre tüketilmeyen tatlı, hamur işi veya atıştırmalıklar daha cazip hale gelebilir. Bu nedenle, sevilen yiyecekleri tamamen yasaklamak yerine porsiyon kontrolüyle beslenme düzenine dahil etmek daha sürdürülebilir bir yaklaşım olabilir. 4. Uzun süre aç kalmak kontrolü zorlaştırabilir. Kilo verme amacıyla gün içinde öğün atlamak veya gereğinden az yemek, özellikle akşam saatlerinde yoğun açlık hissine yol açabilir. Aşırı açlık ise hızlı ve fazla miktarda yemek yeme isteğini artırabilir. Gün içerisinde yeterli ve dengeli öğünler tüketmek, tokluk hissinin korunmasına ve akşam saatlerinde ortaya çıkabilecek aşırı yeme isteğinin azalmasına yardımcı olabilir. 5. Porsiyon kontrolü yasaklardan daha sürdürülebilir olabilir. Sağlıklı beslenmek, sevilen bütün yiyeceklerden vazgeçmek anlamına gelmez. Önemli olan, tüketilen yiyeceğin miktarını ve günlük beslenme düzenindeki yerini dengeleyebilmektir. Örneğin, ara sıra tüketilen bir tatlı veya sevilen bir yiyecek, uygun porsiyonla beslenme düzeninin içinde yer alabilir. Böylece kişi kendisini sürekli kısıtlanmış hissetmeden beslenme alışkanlıklarını sürdürebilir. 6. Hafta sonunu bir “kaçamak” dönemine çevirmeyin. Hafta boyunca aşırı kısıtlanan kişilerde hafta sonu geldiğinde yoğun yeme isteği ortaya çıkabilir. “Hafta içi dayanıyorum, hafta sonu istediğimi yiyebilirim” düşüncesi kısa sürede kontrol kaybına dönüşebilir. Hafta sonunu ayrı bir dönem olarak görmek yerine, hafta içindeki beslenme düzeninin devamı olarak değerlendirmek daha dengeli bir yaklaşım olabilir. Sosyal yemekler ve özel günler de tamamen yasaklanmak yerine ölçülü şekilde planlanabilir. 7. Bir öğünün bozulması tüm günü bozmaz. Diyet sürecinde en sık yapılan hatalardan biri, tek bir öğünde fazla yenildiğinde günün geri kalanını da kontrolsüz geçirmek olabilir. Oysa planlanandan farklı geçen bir öğünün ardından yeni bir pazartesi beklemeye gerek yoktur. Bir sonraki öğünde normal beslenme düzenine dönmek, sürdürülebilir kilo yönetimi açısından daha sağlıklı bir yaklaşım olabilir. Esnek beslenme, kilo kontrolünü kolaylaştırabilir. Sürdürülebilir beslenmenin temelinde katı yasaklardan çok denge bulunur. Günlük beslenmenin büyük bölümünü besleyici yiyecekler oluştururken, sevilen yiyeceklere de ölçülü biçimde yer vermek, uzun vadede planın devam ettirilmesini kolaylaştırabilir. Bazı kişiler için 80/20 yaklaşımı gibi esnek modeller bu dengeyi kurmaya yardımcı olabilir. Ancak bu oran herkes için değişmez bir kural değildir. Önemli olan, kişinin yaşam tarzına, ihtiyaçlarına ve beslenme düzenine uygun bir denge oluşturabilmesidir.